Mauléon mai 1208 Philippe Auguste confirme un accord conclu entre Simon, comte de Leicester, sire de Montfort et les moines de Bazainville.
/image%2F1371496%2F20240723%2Fob_add246_mauleon-mai-1208-philippe-auguste-con.jpg)
Le roi Philippe Auguste rassembla à nouveau son armée et pénétra en Poitou, quand il apprit que Jean Sans Terre, roi d’Angleterre, avait débarqué à La Rochelle avec une forte armée
Eo anno, marescallus predictus et Guillelmus de Rupibus (1), collectis fere trecentis militibus, vicecomitem Thoarcensem et Savaricum de Maloleone, qui cum manu valida terras regis intraverant et magnas predas ducebant, ex improviso supervenientes confecerunt ; in qua confectura capti sunt XL milites Pictavenses et eo amplius, videlicet Hugo de Thoarcio, frater vicecomitis, Haimericus de Lisinnano, filius vicecomitis, Portaclea et quamplures alii strenui bellatores, quorum nomina scribere noluimus.
Hos omnes domino regi Francorum Parisius sub diligenti custodia captos miserunt. Demum datis treugis a bello quieverunt.
Mai 1208 Philippe Auguste confirme un accord conclu entre Simon, comte de Leicester et sire de Montfort, avec Alis, sa femme, Amaury et Guy, ses fils, et Amicie, sa mère, d'une part, et les moines de Bazainville, d'autre part : les moines pourront défricher le bois de Bazainville quoique celui-ci fasse partie de la forêt d'Yveline où le comte a le droit de gruerie, et sont dispensés du past qu'ils devaient pour les veneurs et les chiens du comte à Guainville.
In nomine sancte et individue Trinitatis. Amen.
Philippus Dei gratia Francorum rex.
Noverint universi presentes pariter et futuri quod, sicut ex autenticis scriptis dilecti et fidelis nostri Symonis, comitis Leycestrie, domini Montisfortis, et Amitie, matris ejus, cognovimus, cum inter dictum Symonem et Amitiam matrem ipsius ex una parte, et monachos Baisenville ex altera, super eo controversia verteretur quod dicti monachi nemus quoddam, quod nemus Baisenville dicitur, ad agriculturam convertere et extirpare volebant, quod predicti Symon et Amitia, mater ejus, sine assensu suo non posse ab eis fieri asserebant, eo quod nemus illud esse dicebant de corpore Equiline, unde et grieriam in ipso se contendebant habere ;
tandem veritate cognita et comperta, saniori acquiescentes consilio, de assensu Adelicie, uxoris dicti comitis, et Amalrici et Guidonis, filiorum suorum, prefatis monachis quitaverunt quicquid ad se pertinere in predicto nemore contendebant, et concesserunt quod dicti monachi predictum nemus libere et quiete possent exstirpare si vellent et, tam de eodem nemore quam de terra tanquam de rebus ad ipsos omni jure spectantibus, pro sua in perpetuum disponere voluntate ;
siquidem si prefatis monachis in eadem terra villam edificare et hospites ibi attrahere placuerit, hospites terram illam possidentes tales dicto comiti tenebuntur reddere consuetudines quales et ceteri qui sunt in parrochia Baisenville ;
preterea, prefatus comes pastum quendam quem sui et antecessorum suorum venatores ad opus sui et canum suorum a retroactis temporibus habuerant in villa quadam predictorum monachorum que dicitur Gaignovilla, pro sua et antecessorum suorum salute quitavit penitus et in perpetuam elemosinam habendam concessit monachis prenotatis.
Nos igitur, ut hec supradicta perpetue stabilitatis robur obtineant, ad petitionem dictorum Symonis et Amicie matris ejusdem, sigilli nostri auctoritate et regis nominis karactere inferius annotato presentem paginam confirmamus.
Actum apud Malum Leonem, anno Incarnationis dominice 1208, regni nostri anno 29, astantibus in palacio nostro quorum nomina supposita sunt et signa. Dapifero nullo. Signum Guidonis buticularii. Signum Mathei camerarii. Signum Droconis constabularii. Data vacante (Monogramme) cancellaria, per manum fratris Garini.
(1). Suivant une prétendue continuation de Robert de Torigny (D. Brial, XVIII, 347 D), continuation qui n'est qu'une chronique de Normandie de 1169 à 1272 (cf. Delisle, Robert de Torigny, II, 145-146), Philippe-Auguste serait entré lui-même en Guyenne cette année, mais une maladie l'aurait bientôt forcé de rentrer en France.
C'est ce qui nous est confirmé par l'itinéraire du roi qui nous le montre à Mauléon en mai 1208 (Gat. 1088). Cf. aussi Robert Abolant (D. Brial, XVIII, 275 D).